Archiwum Wiek Gazety

W Elblągu i okolicach na turystów czeka wiele atrakcji. Przekonują o tym mapy turystyczne oraz przewodniki. Tymczasem konia z rzędem temu, kto mając mapę atrakcji turystycznych Wysoczyzny Elbląskiej znajdzie w okolicach Połonin zaznaczone na mapie kurhany, grodziska czy cmentarzyska.

Równie wielkie rozczarowanie czeka turystów, którzy w Bażantarni chcieliby znaleźć tajemniczą Skarpę Krystyny. Brak tablic informacyjnych powoduje, że turyści żegnają nasz region w przekonaniu, że niewiele można tu zobaczyć.

- Tablice informacyjne powinny stanąć przed ciekawymi obiektami naszego regionu, w miejscach atrakcyjnych dla turystów – przyznaje Stanisław Wojtasiak, szef Regionalnego Centrum Informacji Turystycznej – Wykonanie i ustawienie tablic to jednak koszty, na które wielu instytucji nie stać.
Szef centrum twierdzi, że były podejmowane np. rozmowy ze stroną kościelną, aby przed elbląską katedrą stanęły tablice informacyjne, pisane w różnych językach. Tablic nie ma do dzisiaj.

Wacław Krasowski, naczelnik Wydziału Kultury i Sportu Urzędu Miejskiego w Elblągu przyznaje, że oznaczenie miejsc o dużych walorach turystycznych jest potrzebne. Uważa jednak, że o postawienie tablic powinny zabiegać bardziej towarzystwa turystyczne.
- Nie zdarzyło się, aby towarzystwo turystyczne wystąpiło z wnioskiem o ustawienie jakiejkolwiek tablicy informacyjnej np. przy grodziskach czy kurhanach – mówi Wacław Krasowski.
Naczelnik zapewnia, że gdyby docierały takie sugestie ze strony towarzystw turystycznych, to w miarę pozyskiwania pieniędzy, atrakcyjne turystycznie miejsca doczekałyby się stosownych oznaczeń.

Towarzystwa turystyczne mają w swoich statutowych obowiązkach m.in. odnawianie szlaków i propagowanie wiedzy historycznej o najcenniejszych pamiątkach naszego regionu. Członkowie towarzystwa turystycznego Carla Pudora odnawiają niebieski szlak turystyczny w Bażantarni.
- W przyszłym roku chcemy odnowić czerwony szlak – mówi Marian Tomaszewski, prezes Regionalnego Towarzystwa Turystycznego im. Carla Pudora. – Umieścimy także na trasie szlaku tablice informacyjne z nazwami wzgórz.

Marian Tomaszewski przypomina, że w Bażantarni mostki i wzgórza były oznaczane wielokrotnie. Niestety, tabliczki są stale niszczone.
- W ubiegłym roku pięć razy stawialiśmy tablice informacyjną przy mostku Elewów, za każdym razem zostały zniszczone – mówi M. Tomaszewski. – Skąd na to mamy wziąć pieniądze?

W gminach naszego regionu samorządowcy jeszcze nieśmiało, ale już z coraz większym przekonaniem mówią o turystyce jako sposobie na ożywienie gospodarczego regionu. W gminie Tolkmicko w lipcu została powołana komisja turystyki.
- Wiemy, które miejsca warto oznaczyć, choćby symbolicznie – mówi Maria Małysko, sekretarz gminy Tolkmicko. – Wiadomo, że takie miejsca wabią wytrawnego turystę.

Do tej pory jednak w gminie nie zostało oznaczone ani jedno ciekawe miejsce.
- Nie mamy pieniędzy na wykonanie tablic – tłumaczy Maria Małysko. – Chcemy jednak, aby za rok turysta, który odwiedzi naszą gminę, bez trudu trafił do miejsc interesujących. Być może w naszej gminie zatrzyma się dzięki temu na kilka dni dłużej.

Wokół Elbląga jest kilka przepięknych dworków, podcieniowych domów. Nieliczne mają oznaczenia. Wiele tablic jest nieczytelnych. Te, które ku radości turysty można rozszyfrować, informują o stylu architektonicznym danej budowli. Tabliczki pamiętają lata 60. ubiegłego wieku. O ich umieszczenie dbali wtedy konserwatorzy zabytków. W ostatnim dwudziestoleciu, kiedy część obiektów zabytkowych przeszła w ręce prywatne, oznaczenia przestały się pojawiać na zabytkowych obiektach. Konserwatorzy zabytków twierdzą, że nowym właścicielom nie zależy na umieszczaniu takich informacji. Gdyby jednak któryś z właścicieli chciał taką tabliczkę umieścić, pozwolenie musi wydać konserwator zabytków.

- Do tej pory jednak się nie zdarzyło, aby ktoś o takie zezwolenie wystąpił – mówi Jerzy Domino, inspektor do spraw ochrony zabytków Służby Konserwacji Zabytków w Elblągu.

Autor artykułu: Wiesława Gulska

Najnowszy polski szybowiec, na którym widnieje m.in. podpis Jadwigi Piłsudskiej-Jaraczewskiej, przez trzy tygodnie będzie służył szybownikom z Aeroklubu Elbląskiego.
Tydzień temu prototypem szybowca szkolno-treningowego PW 6, skonstruowanego przez pracowników naukowych Politechniki Warszawskiej, latała Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska.

W czasie lotu córce marszałka Józefa Piłsudskiego towarzyszył Maciej Lasek, instruktor Aeroklubu Elbląskiego i pilot doświadczalny, który już wcześniej odbywał próbne loty tym szybowcem.

Na sterze szybowca, który uzyskał już uznanie pilotów w wielu krajach, swoje podpisy złożyło też m.in. dwoje innych sławnych seniorów polskiego szybownictwa: Irena Kempówna-Zabiełło i Tadeusz Góra. Oni również sprawdzili możliwości najnowszego dziecka warszawskich konstruktorów.

Jak mówi Maciej Lasek, wypożyczenie szybowca na trzy tygodnie do Elbląga, to dowód wdzięczności Politechniki Warszawskiej za okazaną przez elblążan pomoc, głównie podczas testowania prototypu.

Autor artykułu: Jarosław Grabarczyk

Dzisiaj na pierwszym treningu spotkają się koszykarze trzecioligowego AZS PWSZ Elbląg. Rozgrywki ligowe ruszają 23 września.

Trener Tomasz Szuszkiewicz dla swoich podopiecznych na pierwszych zajęciach zaplanował poranny trening w terenie, a po południu koszykarze spotkają się jeszcze w sali Szkoły Podstawowej nr 11. – Każdy trening będzie trwał półtorej godziny – mówi Szuszkiewicz. – Tak intensywnie będziemy trenować aż do września. Później, im bliżej będzie do początku ligi, tym mniejsze będzie obciążenie treningowe.

W zespole na razie nie pojawili się nowi zawodnicy. Zabraknie za to Stanisława Prusa, Marcina Malczyka (obaj podpisali kontrakt z drugoligowym Vikingiem Rumia) oraz Łukasza Koteckiego (wrócił do Astorii Bydgoszcz). – Prowadzimy rozmowy z wychowankami Truso, którzy ostatnio grali poza Elblągiem. Ale na razie wolę nie zdradzać ich nazwisk, bo jeszcze nie wszystko jest dogadane – wyjaśnia Szuszkiewicz.

Szkoleniowiec we wrześniu planuje rozegranie kilku gier kontrolnych. – Wstępnie w sprawie sparingów rozmawiałem z AZS Gdańsk i Czarnymi Słupsk – mówi.
W nadchodzącym sezonie nie będzie łatwo wywalczyć awans do baraży o II ligę. Polski Związek Koszykówki dokonał reorganizacji trzecich lig, które dotychczas obejmowały jedno województwo. Od sezonu 2001/2002 zespoły z województwa warmińsko-mazurskiego będą rywalizowały razem z zespołami z Pomorskiego. W naszej grupie o dwa pierwsze miejsca premiowane startem w barażach będzie walczyć 11 drużyn: dziesięć z woj. pomorskiego i jedna z warmińsko-mazurskiego.

Liga rusza 23 września. Elblążanie w tym sezonie będą występować pod szyldem AZS Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej. Jest to efekt umowy zawartej z uczelnią podczas wakacji. Pierwszy mecz AZS PWSZ rozegra na wyjeździe z Batem Sierakowice.

Autor artykułu: AKT

Stanisław P. podejrzany o zastrzelenie tydzień temu Dariusza B. użył broni ponieważ uważał, że został zaatakowany. Mężczyźnie został postawiony zarzut zabójstwa.

Prokuratura nie ma wątpliwości, że to on strzelił. Mężczyzna, który został tymczasowo aresztowany, zeznał, iż robotnicy poszczuli go psem, musiał się bronić.

- Obecnie przeprowadzane są ekspertyzy, czekamy też na wyniki sekcji – poinformowała Jolanta Rudzińska z Prokuratury Rejonowej w Elblągu. – Stanisław P. będzie też poddany badaniom psychiatrycznym.

Obecnie akta sprawy znajdują się jeszcze w sądzie.

- Być może rozpatrywane jest zażalenie – przypuszcza prokurator Rudzińska.

W piątek, 10 sierpnia, po południu do mieszkania Katarzyny i Mirosława P. przy ul. Robotniczej przyszli dwaj malarze, którzy chcieli zapłaty za pomalowanie kuchni. Chodziło najprawdopodobniej o 200 złotych. Sąsiedzi twierdzą, że małżeństwo od rana kłóciło się o te pieniądze. Do ich domu przybył też Stanisław P., ojciec Mirosława.

Około godz. 20 padły strzały. To, zdaniem prokuratury, Stanisław P. strzelił do jednego z mężczyzn i psa. Malarz Dariusz B. dostał kulę prosto w serce. Zmarł, raniony został także pies robotników. Stanisław P. ma 74 lata, jest emerytowanym żołnierzem, miał pozwolenie na broń. Grozi mu kara od 12 lat pozbawienia wolności do dożywotniego więzienia.

Autor artykułu: ag

W pobliżu pasłęckiego zamku usytuowany jest wart obejrzenia kościół św. Bartłomieja. Jest to budowla gotycka. Trzynawowy korpus wschodni zbudowano w latach 1330-1350. Przy nawie południowej w 1566 r. stanęła niewielka kruchta.

W kościele tym znajdowało się niegdyś cenne wyposażenie, z którego zachowały się m. in. dwa zdobione lichtarze z brązu i późnogotycki kielich. Znajduje się tu także ołtarz barokowy wykonany w latach 1686-1687. W 1928 r. na wschodniej ścianie prezbiterium odkryto fragmenty polichromii z około 1350 roku i z końca XIV w. Jednak większość obecnego wystroju pochodzi z XIX w.

Autor artykułu: na

Siostra Teresa Ługowska ze Zgromadzenia Sióstr Albertynek, po dziewięciu latach kierowania elbląskim Domem dla bezdomnych, wyjeżdża na Syberię.
Jest jedną z trzech albertynek, które z misją humanitarną pojadą do Rosji.
- Będziemy zbierać dzieci z ulicy – zapowiada siostra Teresa.

Wczoraj Marek Gliszczyński, wiceprezydent Elbląga, spotkał się w Urzędzie Miejskim z siostrą Teresą. Bukietem kwiatów i medalem pamiątkowym podziękował zakonnicy za 9-letnią działalność w Domu dla bezdomnych.

Siostra Teresa nie może już doczekać się wyjazdu.
- Trochę boję się mrozów – śmieje się siostra. – Ale tam na mnie czekają dzieci, którymi trzeba się zająć i pokazać inny dom niż ulica.

Siostra Ługowska przyjęła święcenia zakonne 1 maja 1959 roku.
- Na Syberii miały być wówczas obozy dla zakonnic – opowiada siostra Ługowska. – Nasz przełożony pytał nas wówczas “Czy jesteście gotowe tam pojechać?” Ja byłam gotowa i teraz też jestem.
Do Usole w pobliżu Irkucka siostry pojadą na początku września.

Pracownicy domu i jego podoopieczni żałują, że “siostra kierownik” ich opuszcza, ale ona uważa, że zmiana jest jej potrzebna.
- Już się wypaliłam w tej pracy, potrzebuję zmiany miejsca, nowych bodźców - twierdzi zakonnica.

- Serce od nas odchodzi – kwituje siostra Leokadia Momot, która wspólnie z siostrą Teresą prowadzi Dom dla bezdomnych.

Autor artykułu: Agnieszka Weiert

Władze samorządowe Pasłęka od dawna zabiegały o wsparcie finansowe ze strony organizacji i fundacji na uporządkowanie żydowskiego cmentarza.
W Pasłęku pierwsi Żydzi pojawili się ok. 1813 roku. Cmentarz dla osób wyznania mojżeszowego funkcjonował od 1817 roku do wybuchu II wojny światowej.

W ostatnich latach jego widok nie najlepiej zaświadczał o pasłęczanach: zdewastowane płyty zarastające samosiejkami drzew i krzewów były ulubionym miejscem libacji pod chmurką. W ubiegłym roku runął ostatni fragment zabytkowego muru, okalającego cmentarz od strony południowej.

Niedawno 6 tys. zł na uporządkowanie nekropolii przeznaczyła Fundacja Wiecznej Pamięci z Warszawy.
- Cmentarz jest już ogrodzony metalową siatką – informuje Wiesław Śniecikowski, zastępca burmistrza Pasłęka. – Furtka zamknięta jest na klucz. Jeden klucz będzie w dyspozycji liceum, które opiekuje się zabytkową nekropolią.

W najbliższych dniach ekipa pracowników interwencyjnych wytnie krzaki i drzewa, których korzenie rozsadzają groby oraz przywiezie ziemię. We wrześniu uczniowie LO rozniosą ziemię na groby i zasieją trawę.

- Myślimy o umieszczeniu od strony ul. Wojska Polskiego tablicy informacyjnej o zabytkowej nekropolii – zapowiada Wiesław Śniecikowski.

W Elblągu nie ma już śladu po funkcjonującym do wojny cmentarzu żydowskim. W miejcu wiecznego spoczynku elblążan wyznania mojżeszowego u zbiegu ulic Brzeskiej i Browarnej widnieje dzisiaj tablica poświęcona pamięci pochowanych tam Żydów.

Autor artykułu: Grażyna Gosk